«Μου είπαν να καθίσω στη γωνία, δίπλα στον τοίχο, λες και είμαστε εδώ από κοινωνικό ενδιαφέρον», ανέφερε η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της αδικοχαμένης Μάρθης, εξερχόμενη από την αίθουσα της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη, μετά από ολιγόλεπτη διακοπή.
Η ίδια περιέγραψε με ένταση και συγκίνηση τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι συγγενείς μέσα στην αίθουσα: «Δεν μπορούσα να καθόμουν και να βλέπω τον τοίχο. Προχώρησα μπροστά, σήκωσα τις κορδέλες – δεν ξέρω αν σε μια χώρα που δηλώνει δημοκρατική αυτό θεωρείται δημοκρατικό – για να περάσω μπροστά. Η πρόεδρος ζήτησε να με βγάλουν έξω ή να πάω στη θέση μου και να κοιτάω τον τοίχο. Άκουγα τους δικηγόρους να λένε πως η διαδικασία δεν είναι νόμιμη και σωστή».
Η Καρυστιανού επέκρινε τη στάση της έδρας, τονίζοντας ότι φαίνεται να επιδιώκεται η επιτάχυνση της διαδικασίας χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των συγγενών: «Βλέπω μια έδρα ορκισμένη να προχωρήσει τη δίκη, με όποιες συνθήκες επικρατούν, γιατί τους είναι αδιάφορο. Τους είναι αδιάφορο αν θα αποδειχθεί η αλήθεια, το θέμα είναι να γίνει η δίκη και να τελειώνουμε. Αυτό για εμάς δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε».
Η μητέρα της Μάρθης τόνισε ότι η παρουσία τους στη δίκη δεν είναι απλώς τυπική, αλλά ουσιαστική: «Ερχόμαστε εδώ δύσκολα. Ερχόμαστε εδώ γιατί είναι η δίκη της ζωής μας. Έχουμε σεβασμό στους θεσμούς και στους νόμους, αλλά πρέπει να βλέπουμε να λειτουργούν. Δεν θέλουμε καμία εύνοια. Θέλουμε απλά να τηρείται το γράμμα του νόμου και να υπάρχει σεβασμός προς όλους».
Κατέληξε δε με σαφή ένταση: «Δεν θα αποδεχθώ να γίνει μια τέτοια δίκη έτσι. Πάλι σήμερα μιλάμε για τις υποδομές της δίκης, οι συγγενείς έρχονται τελευταίοι, εκεί που χωράνε, όσοι χωράνε. Όλα αυτά είναι αδιανόητα».
