Αν κάποιος αναρωτιόταν πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο, η συνέντευξη του Ντάνιελ Σούντγκρεν δίνει την απάντηση: πιο χαμηλά δεν έχει. Ο Σουηδός μπακ, με θητεία σε Άρη και Βόλο, αποκάλυψε δημόσια πως στα play-out της περασμένης σεζόν τα ματς Βόλου – Πανσερραϊκού ήταν στημένα. Όχι υπονοούμενα, όχι υπερβολές: «Μας είπαν στα αποδυτήρια ‘σήμερα δεν θα πάρετε την μπάλα’ και ‘αυτός κι αυτός θα πέσουν στην περιοχή για πέναλτι’».
Ο ποδοσφαιριστής περιγράφει έναν κόσμο όπου η ντροπή έγινε κανονικότητα, όπου οι πρόεδροι δίνουν εντολές για το σκορ, κι οι παίκτες «υπακούν» γιατί αυτοί πληρώνουν τους μισθούς. «Ήταν σουρεαλιστικό. Έπαθα κρίση πανικού όταν γύρισα στη Σουηδία», λέει ο Σούντγκρεν, αποκαλύπτοντας πώς το ελληνικό πρωτάθλημα μετατρέπεται σε θέατρο απάτης.
Αν υπάρχει κράτος, θα κινηθούν εισαγγελείς. Αν υπάρχει ποδόσφαιρο, θα αποπεμφθούν διοικήσεις και ομάδες. Αν όχι, τότε η σιωπή θα είναι η πιο ενοχλητική ομολογία ενοχής.
Ο διάλογος στο podcast για τις «εντολές» για το στήσιμο αγώνων:
-Ποιος το είπε αυτό; Ήταν κάποιος άλλος παίκτης;
«Ο πρόεδρος. Ο προπονητής».
-Υπήρξαν στημένοι αγώνες;
«Ναι, και ένιωσες ντροπή. Άλλωστε, έπαιξα με τέσσερις Σκανδιναβούς και αυτό δεν συμβαίνει στη Σκανδιναβία».
-Αν και τώρα υπάρχουν παραδείγματα. Το προσπάθησαν στην AIK όταν ήσουν εκεί. Δεν μπορείς πάντα να λες ότι δεν υπάρχει, αλλά καταλαβαίνω τι εννοείς. Μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι και μπορεί να είναι πιο συνηθισμένο σε άλλες χώρες.
«Δεν ξέρω, δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με κάτι τέτοιο ούτως ή άλλως».
-Είπες κάτι γι’ αυτό;
«Στους παίκτες, είπα. Τότε δεν μπορούσες να ανοίξεις το στόμα σου σε αυτούς που έπαιρναν τις αποφάσεις, αυτοί είναι που σου πληρώνουν μισθό, άλλωστε. Αλλά είναι σαφές ότι ήταν κάτι πολύ ντροπιαστικό».
-Χάσατε αυτά τα παιχνίδια;
«Το θέμα είναι ότι υπήρχαν play out».
-Μια σειρά για αποφυγή υποβιβασμού;
«Ναι, ακριβώς. Στη συνέχεια, η ομάδα που αντιμετωπίσαμε έπρεπε να πάρει βαθμούς και εμείς έπρεπε να πάρουμε βαθμούς. Η σειρά άλλαξε. Τι έκαναν λοιπόν; Τους δώσαμε τρεις βαθμούς και μας έδωσαν τρεις βαθμούς, οπότε και οι δύο ήταν χαρούμενοι. Ήταν 3-0 υπέρ αυτών και 3-0 υπέρ μας. Όσοι ήταν κάτω από εμάς στον βαθμολογικό πίνακα ήταν φυσικά δυσαρεστημένοι».
«Δεν είχα καμία συμμετοχή σε αυτό, αλλά όταν καθόσουν στα αποδυτήρια και δεν μπορούσες να πιστέψεις ότι θα μπορούσε να είναι έτσι σε ένα πρωτάθλημα που κατατάσσεται πολύ ψηλά. Τότε ντρεπόσουν. Ένιωθες ότι δεν ήθελες να είσαι μέρος αυτού. Είναι αηδιαστικό».
-Τι είπαν οι άλλοι παίκτες;
«Νομίζω ότι οι Έλληνες είναι τόσο συνηθισμένοι σε αυτό που σηκώνουν τους ώμους τους. Απλώς κάνουν ό,τι τους λένε».
-Φοβήθηκες όταν ήσασταν μέρος αυτού ότι ίσως δεν θα βγείτε έξω και θα το πείτε στα ελληνικά ΜΜΕ;
«Είμαστε ξένοι. Δεν ξέρουμε τι γράφεται στα μέσα ενημέρωσης και δεν έχουμε την ίδια γνώση. Έπειτα, η Ελλάδα έχει τόσους πολλούς ξένους παίκτες που μόνο δύο ή τρεις Έλληνες το γνωρίζουν. Αλλά επειδή είχαμε όλες τις ενημερώσεις στα αγγλικά, το μάθαμε».
-Άρα ήξερες ότι «θα πέσει κάποιος κάτω και θα πάρει πέναλτι» και μετά το είδες να συμβαίνει;
«Ναι, ήταν σουρεαλιστικό. Δεν ξέρω καν τι να πω. Κατέληξα να πάθω κρίσεις πανικού. Όταν επέστρεψα στο Ντέγκεφορς και προσγειώθηκα στη Σουηδία, έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο την πρώτη μέρα. Είχα έναν τέτοιο κόμπο στο στομάχι μου και έπαθα μια πραγματική κρίση πανικού.
-Αν αυτό βγει τώρα στο φως και η ελληνική λίγκα και τα αρμόδια όργανα σε πλησιάσουν, τι θα τους έλεγες;
«Θα έλεγα απλώς την αλήθεια, δεν υπάρχει τίποτα να κρύψω. Νομίζω ότι ο κόσμος ήδη ξέρει».
-Γιατί αυτό καταστρέφει το ποδόσφαιρο.
«Ναι, είναι απαίσιο. Το ποδόσφαιρο που παίζεις από τότε που ήσουν παιδί. Όπως είπα, δεν πρόσεξα τίποτα τέτοιο όσο ήμουν στον Άρη. Παρόλο που κάποια πράγματα ήταν του στυλ: ‘Γιατί έβγαλε την μπάλα ξανά για κόρνερ; Μπορείς να διώξεις σε πλάγιο άουτ. Στην προπόνηση διώχνεις για πλάγιο άουτ κάθε φορά, αλλά τώρα ξαφνικά δίνεις στους αντιπάλους 2-3 κόρνερ στη σειρά;’ Ήταν λίγο ύποπτο με αυτόν τον τρόπο, αλλά δεν υπήρχαν στοιχεία εκεί».
«Στον Βόλο, όλα ήταν ανοιχτά. Δεν μας είπαν ότι ‘σήμερα θα χάσετε με 3-0’. Αλλά ακούσαμε ακόμη και από τους οπαδούς της φιλοξενούμενης ομάδας, όταν καθόμασταν και πίναμε καφέ, να λένε ‘είναι 3-0 σήμερα ή όχι;’. Μετά κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον και… ναι ήταν 3-0».
-Ισχύει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο πρόεδρος έμπαινε και έλεγε «σήμερα αυτό είναι που μετράει»;
«Ξέρουμε ότι είναι απόφαση του προέδρου, αλλά προήλθε από κάποιους που ήταν υπό την ηγεσία του. Δεν ήξερες πραγματικά ποιοι ήταν. Δεν είχαν ρόλο στον σύλλογο, αλλά ήταν περισσότερο σαν φίλοι του».
