Η Ευρωπαϊκή Ένωση παλεύει με κυκλοφοριακή συμφόρηση, γηρασμένες υποδομές και εξάρτηση από οδικές/αερομεταφορές, αναζητώντας λύσεις που μειώνουν εκπομπές και χρόνους μετακίνησης. Με δεδομένο ότι 75% των Ευρωπαίων ζουν σε πόλεις, το βάρος πέφτει στα αστικά κέντρα: λιγότερα αυτοκίνητα, μηδενικές εκπομπές, και εναλλακτικές που λειτουργούν.
Δημόσιες μεταφορές & αυτονομία. Η ΕΕ δοκιμάζει αυτόνομα, ηλεκτρικά mini-bus (π.χ. προγράμματα τύπου ULTIMO) για φθηνότερη, «πράσινη» και προσβάσιμη μετακίνηση, συνδέοντας καλύτερα πόλεις με προάστια/αγροτικές περιοχές.
Σιδηρόδρομοι υψηλής ταχύτητας. Το νέο Σχέδιο Δράσης στοχεύει σε γρηγορότερες διασυνοριακές συνδέσεις έως το 2040 (π.χ. Αθήνα–Σόφια σε ~6 ώρες), με έμφαση σε κρατήσεις, τυποποίηση και επενδύσεις. Το κόστος για το δίκτυο TEN-T εκτιμάται σε ~345 δισ. ευρώ (έως 546 δισ. για περαιτέρω επέκταση). Πρόκληση παραμένουν οι τιμές εισιτηρίων, που συχνά υπερβαίνουν τις αεροπορικές.
Στροφή συμπεριφορών. Η τεχνολογία δεν αρκεί: χρειάζονται θετικές εμπειρίες χρήσης, κίνητρα και υποδομές ώστε οι πολίτες να αλλάξουν ρουτίνες χωρίς να νιώθουν ότι «χάνουν άνεση».
Ελλάδα: χρόνος χαμένος στην κίνηση. Το 2024 ο μέσος οδηγός στην Αθήνα έχασε 111 ώρες στην κίνηση (≈30’/10 χλμ.), και στη Θεσσαλονίκη 80 ώρες (≈23’/10 χλμ.). Οι ειδικοί προειδοποιούν για επιδείνωση χωρίς άμεσα μέτρα αποσυμφόρησης.
Το στοίχημα: γρήγορη υλοποίηση «πράσινων» αστικών μετακινήσεων, ενίσχυση τρένων, και έξυπνες πολιτικές που κάνουν τα ΜΜΜ την πιο απλή επιλογή.
