ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑ να συμβεί κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που «βλέπουν» οι δημοσκοπήσεις.
ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ολοκληρώνουμε την τριλογία μας για τον «Ζ» πρoτού ανοίξουν οι κάλπες στη Νέα Υόρκη και δυστυχώς δεν μπορούμε να προλάβουμε κάτι «επί του πιεστηρίου».
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΛΕΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ότι αυτά που διαβάσατε εδώ, από την άνοιξη του 2025 και δώθε, δεν τα βρήκατε πουθενά αλλού τόσο συγκεντρωμένα, συγκροτημένα και αναλυτικά. Κάθε έπαινος δεκτός, μη εξαιρουμένης της άγριας κολακείας… Γιατί, πού ξέρεις, μπορεί να μου ’χει προτείνει να πάω σύμβουλός του.
Ο «Ζ» ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ, πέτυχε το αδύνατο, επειδή (μας) έχει συμβεί το αδιανόητο.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΤΟΥ «Ζ» (Ζοράν, όπως… Ζορό) δεν ήταν να καταφέρει ΟΛΑ ΟΣΑ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΘΕΤΙΚΑ («παλαβός κομμουνιστής», «ψεύτης και όχι και τόσο έξυπνος τρομοκράτης», «προτιμώ έναν κακό αποτυχημένο των Δημοκρατικών από έναν τόσο πολύ κομμουνιστή» κ.ο.κ.) ΟΥΤΕ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ και ήταν κομματάκι δύσκολο να τον ψηφίσουν οι πολύ ευλαβείς χριστιανοί.
ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ήταν να πετάξει από πάνω του ΤΗ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΗ και να εξηγήσει πως αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το ΑΝΤΙΣΙΩΝΙΣΤΗΣ. Δες πώς και γιατί τα κατάφερε, επικοινωνιακά, και σε αυτό.
ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ζουν πάνω από ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΒΡΑΙΟΙ, από υπερορθόδοξοι μέχρι κοσμικοί προοδευτικοί και πολλοί (πάρα πολλοί) Αριστεροί.
Ο ΜΑΜΝΤΑΝΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ο πιο φιλοπαλαιστίνιος πολιτικός στις ΗΠΑ. Από τα πανεπιστημιακά του χρόνια μέχρι σήμερα, ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΑ στον αγώνα υπέρ των Παλαιστίνιων. Είναι συνιδρυτής της Ομάδας Φοιτητών για Δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη («Students for Justice in Palestine»).
ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ, όπου σάρωσε και κέρδισε το χρίσμα, ΕΙΧΕ ΑΡΝΗΘΕΙ να καταδικάσει το σύνθημα «Globalize the Intifada» και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. ΕΞΕΧΟΝΤΕΣ ΡΑΒΙΝΟΙ προειδοποίησαν δημόσια ότι συνιστά «ΚΙΝΔΥΝΟ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, επικαλούμενοι τη στήριξη στο BDS, την άρνηση του ορισμού «εβραϊκό κράτος» για το Ισραήλ και την αποφυγή σαφούς καταδίκης ορισμένων βίαιων συνθημάτων.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΜΜΕ ΑΝΕΔΕΙΞΑΝ τις σκληρές δηλώσεις του για τον Νετανιάχου, περισσότεροι από 1.100 ραβίνοι υπέγραψαν επιστολή που κατηγορεί τον Μαμντάνι ότι «νομιμοποιεί τον αντισημιτισμό».
ΩΣΤΟΣΟ, ΝΕΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, σε οργανώσεις όπως η Jews for Racial and Economic Justice (JFREJ), βλέπουν στον Μαμντάνι έναν σύμμαχο στα κοινωνικά ζητήματα (στέγαση, ισότητα) και μια ΗΘΙΚΗ ΣΤΑΣΗ υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, χωρίς αντισημιτισμό.
ΜΕ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ δεσμεύτηκε για ενίσχυση προγραμμάτων κατά των εγκλημάτων μίσους και του αντισημιτισμού.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ Ο «Ζ» είναι πως στη Νέα Υόρκη υπάρχει πολύ ισχυρή ΕΒΡΑΪΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ότι 4 στους 10 Αμερικανούς Εβραίους πιστεύουν πως ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!
ΔΕΝ ΤΟ ΓΡΑΦΩ ΕΓΩ, οι «New York Times» το γράφουν και αντιγράφω επί λέξει:
«Η ΗΔΗ ΕΝΤΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΨΕΩΝ σχετικά με το Ισραήλ μεταξύ των γενεών στην αμερικανική εβραϊκή κοινότητα ΕΧΕΙ ΒΑΘΥΝΕΙ.
»ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ, όπως του Pew που δημοσιεύθηκε το 2024, διαπίστωσαν ότι οι νεότεροι Εβραίοι εξέφραζαν πιο αρνητικά συναισθήματα προς το Ισραήλ από ό,τι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία Εβραίοι. Μια ακόμη δημοσκόπηση της “Washington Post” τον περασμένο μήνα διαπίστωσε ότι το 56% των Αμερικανών Εβραίων ένιωθαν συναισθηματική προσκόλληση στο Ισραήλ, αλλά το ποσοστό αυτό έπεσε στο 36% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 18 έως 34 ετών.
»ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΕΚΑ Αμερικανούς Εβραίους πιστεύουν ότι ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ, δήλωσε ο Ντάνιελ Μέι, εκδότης του Jewish Currents, επικαλούμενος δημοσκόπηση της Washington Post. “Υπάρχει μια ασυμφωνία μεταξύ αυτού του αριθμού και της άποψης των αμερικανικών εβραϊκών ιδρυμάτων, όπου ακόμη και τα πιο φιλελεύθερα έχουν ηγέτες που έχουν αποφύγει να το χαρακτηρίσουν γενοκτονία. Οι άνθρωποι που αισθάνονται αφοσιωμένοι στην εβραϊκή ζωή, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δημιουργήσουν νέες εβραϊκές κοινότητες”.
»Η 33χρονη ΛΙΑ ΡΕΧΤΜΑΝ μεγάλωσε στο Μπρούκλιν και πέρασε τα εφηβικά της χρόνια συμμετέχοντας σε κάθε φιλοϊσραηλινή δραστηριότητα που μπορούσε να βρει. Παρακολούθησε ένα εβδομαδιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που συνδέεται με τις ΙΣΡΑΗΛΙΝΕΣ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ και προσέλκυσε συμφοιτητές της στο Birthright Israel, το οποίο προσφέρει σε νέους Εβραίους ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΑ. Η κ. Ρέχτμαν είπε ότι έγινε πιο κριτική απέναντι στο Ισραήλ εν όσω ζούσε εκεί το 2016 και το 2017, ειδικά βλέποντας ΤΙΣ ΒΙΑΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ που δέχονταν οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη από εποίκους.
»ΠΗΓΕ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, λίγο μετά τις 7 Οκτωβρίου, συμμετέχοντας σε ένα ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΓΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΕΒΡΑΙΟΥΣ και είπε στους παρευρισκόμενους ότι ΝΤΡΕΠΟΤΑΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΒΡΑΙΑ λόγω των ενεργειών του Ισραήλ στη Γάζα. “Μερικοί άνθρωποι αναστατώθηκαν όταν το άκουσαν αυτό”, θυμάται η κ. Ρέχτμαν.
»Η ΝΑΤΑΣΑ ΒΕΣΤΧΑΪΜΕΡ, 35 ετών, έφυγε από το Ισραήλ πολύ μετά την έναρξη του πολέμου. Η κ. Βέστχαϊμερ είπε ότι ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ της όταν Ισραηλινοί στρατιώτες ΚΑΤΕΣΤΕΙΛΑΝ ΜΙΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ εναντίον της κατοχής στη Δυτική Όχθη, το 2021. Με την πάροδο του χρόνου άρχισε να ανησυχεί όλο και περισσότερο για τη συμμετοχή της σε αυτές τις διαδηλώσεις, καθώς ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΝ και οι ευκαιρίες για υπεράσπιση των δικαιωμάτων μειώνονταν, αλλά δεν ένιωθε άνετα να ζει εκεί χωρίς να συμμετέχει στον ΑΚΤΙΒΙΣΜΟ και στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ που ηγούνταν οι Παλαιστίνιοι γείτονές της. Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2024.
»Η κ. ΒΕΣΤΧΑΪΜΕΡ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΕ από το πόσοι ακτιβιστές κατά της κατοχής που συνάντησε στο Ισραήλ είχαν γίνει από τότε αντισιωνιστές ακτιβιστές που ΖΟΥΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. “Υπάρχει ένα ευρύ δίκτυο ανθρώπων”, είπε στους ΝΥΤ η κ. Ρέχτμαν, “στο οποίο θεωρώ ότι ανήκω, που έχουν στενή σχέση με την ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ και που μοιράζονται τις ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ μου απόψεις και την κατανόησή μου για τα διακυβεύματα”».
Αριστεροί Εβραίοι διαδηλώνουν υπέρ της ανεξαρτησίας της Παλαιστίνης, στον σιδηροδρομικό σταθμό της Νέας Υόρκης
Αυτό δεν είναι αλγόριθμος.
Είναι πολιτική.
Και δεν είναι σύμπτωση.
Είναι σύστημα.
Στον ψηφιακό δημόσιο χώρο του 21ου αιώνα, η ορατότητα εξαρτάται από την εμπορική αξία του λόγου σου.
Ό,τι δεν πουλάει, χάνεται.
Όχι επειδή το κοινό το απορρίπτει, αλλά επειδή ο αλγόριθμος το αποκλείει.
Οι πλατφόρμες είναι πλέον οι gatekeepers της σύγχρονης δημόσιας σφαίρας. Και όπως κάθε ιδιωτικός μηχανισμός, λειτουργούν με όρους απόδοσης, διαφήμισης και εμπορικής βιωσιμότητας.
Μέσα σε αυτήν τη συνθήκη, η νίκη του Μαμντάνι στις προκριματικές εκλογές της Νέας Υόρκης αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Ο Μαμντάνι, μουσουλμάνος σοσιαλιστής και γιος μεταναστών από την Ουγκάντα, κατάφερε να επικρατήσει απέναντι σε έναν πανίσχυρο αντίπαλο, τον πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο. Όχι με χορηγούμενα ούτε με viral content. Αλλά με συνέπεια, επιμονή και μια στρατηγική πολιτικής επικοινωνίας που βασίστηκε σε αυθεντικές σχέσεις με τους πολίτες.
Η καμπάνια του αποτελεί υπόδειγμα πολιτικής από τα κάτω. Συγκέντρωσε 8,76 εκατ. δολάρια, εκ των οποίων τα 7,05 εκατ. προήλθαν από το σύστημα δημόσιας χρηματοδότησης της Νέας Υόρκης (matching funds), ένα προοδευτικό εκλογικό εργαλείο που ενισχύει τις μικρές δωρεές των πολιτών με δημόσια χρήματα.
Τα υπόλοιπα προήλθαν από περισσότερους από 21.000 μικροδωρητές, στοιχείο που αποτυπώνει τον βαθμό κοινωνικής διείσδυσης της εκστρατείας του.
Απέναντί του, ο Κουόμο διέθετε 8,26 εκατ. δολάρια, αλλά από λιγότερους από 3.000 δωρητές. Το πραγματικό του πλεονέκτημα, όμως, ήταν η ισχύς των Super PACs: Ανεξάρτητες επιτροπές που ξόδεψαν πάνω από 16 εκατ. δολάρια υπέρ του, ποσό υπερδεκαπλάσιο των ανεξάρτητων δαπανών που υποστήριξαν τον Μαμντάνι.
Και όμως, η σελίδα του Μαμντάνι στις πλατφόρμες της Meta δεν έτρεξε χορηγούμενες δημοσιεύσεις.
Στην Google, η καμπάνια του διέθεσε 259.000 δολάρια, ποσό περιορισμένο σε σύγκριση με τις ψηφιακές δαπάνες που συνηθίζονται σε τέτοιες αναμετρήσεις.
Αντί να επενδύσει στην αλγοριθμική κυριαρχία, επένδυσε στην αυθεντική σύνδεση.
Οργάνωσε τη βάση του, κινητοποίησε γειτονιές, επικοινώνησε με άμεσο, κατανοητό και ανθρώπινο λόγο.
Δεν έψαξε influencers, έγινε ο ίδιος φορέας επιρροής μέσα από την κοινωνική χρησιμότητα των προτάσεών του.
Η στρατηγική αυτή δεν βασίστηκε σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Αντιθέτως, επικεντρώθηκε σε βασικά και κρίσιμα ζητήματα: στέγαση, μεταφορές, παιδική φροντίδα, κόστος ζωής. Μίλησε σε ανθρώπους που είχαν πάψει να πιστεύουν ότι η πολιτική έχει κάτι ουσιαστικό να τους πει.
Για εμάς στη Metadynamics, η περίπτωση Μαμντάνι δεν αποτελεί μόνο πολιτικό παράδειγμα.
Αντιπροσωπεύει μια επικοινωνιακή φιλοσοφία στην οποία πιστεύουμε βαθιά. Η επικοινωνία πρέπει να παράγει εμπιστοσύνη, όχι μόνο προβολή.
Δεν αρκεί να «φαίνεσαι».
Πρέπει να έχεις λόγο να ακουστείς.
Δεν αρκεί να έχεις reach.
Πρέπει να έχεις ρίζες.
Εφαρμόζοντας μια καινοτόμα στρατηγική πολιτικής επικοινωνίας για τα ελληνικά δεδομένα, η Metadynamics προτάσσει την έννοια του ενεργού και ζωντανού κοινού.
Δεν επιδιώκουμε την ορατότητα ως αυτοσκοπό.
Εστιάζουμε στη συμμετοχή, στις συνεργασίες, στα affiliate projects και στα δυναμικά fora που γεννούν αφήγημα, αλληλεπίδραση και πολιτική συγκρότηση.
Η νίκη του Μαμντάνι μάς επιβεβαιώνει: Σε έναν κόσμο όλο και πιο ιδιωτικοποιημένο, η Δημοκρατία θα σωθεί μόνο αν επιστρέψει στους ανθρώπους.
Όχι με φίλτρα, αλλά με περιεχόμενο.
Όχι με αλγόριθμο, αλλά με αλήθεια.
Όχι με budget, αλλά με πίστη. Στην πολιτική. Και στην επικοινωνία που της αξίζει.
Αυτά έλεγε εδώ, στις 30 Ιουνίου του 2025, ο CEO της Metadynamics, Άγγελος Γαβρής
