Ενδιαφέρον το άρθρο της Διαμαντοπούλου για τη φορολόγηση των πλουσίων, γεμάτο διαγράμματα και ευχολόγια για Ευρώπη και Ελλάδα.
Όμως, δεν μπορείς να μην κάνεις μια μικρή παύση και να αναρωτηθείς ποια αξιοπιστία έχει μια πρώην υπάλληλος πολυεθνικής, με υψηλό μισθό, όταν μιλά για «φορολόγηση του μεγάλου πλούτου» σαν να πρόκειται για κοινωνική αυτοθυσία; Η ίδια που πέρασε χρόνια σε εταιρικές καριέρες, τώρα εμφανίζεται με προοδευτικό μανδύα και δίνει μαθήματα ισότητας. Πρόκληση θα έλεγε κάποιος.
Αναρωτιέται, επίσης, κάποιος αν θα είχε την ίδια τόλμη να μιλήσει για φορολόγηση αν συνέχιζε κανονικά την καριέρα της στις πολυεθνικές. Η υπογραφή της, έτσι όπως εξελίσσεται, μοιάζει περισσότερο με δήλωση… προνομίων παρά κοινωνικής ευαισθησίας.
Πηγή: Καθημερινή One Voice – Non paper
